Czy pies może jeść grzyby? Wartościowa czy niebezpieczna przekąska

Zdarzyło Ci się kiedyś podczas spaceru zauważyć, jak Twój pies z zainteresowaniem obwąchuje grzyby rosnące w trawie albo próbuje je skubnąć? W takich chwilach pojawia się pytanie: czy to jest dla niego bezpieczne? Sama myśl, że pies mógłby zjeść coś, co mu zaszkodzi, potrafi wywołać niepokój. Choć dla nas grzyby bywają prawdziwym przysmakiem, dla czworonogów sytuacja nie jest tak oczywista. Czy pies może jeść grzyby? Dowiesz się z artykułu.

SPIS TREŚCI

1. Czy pies może jeść grzyby?

2. Grzyby trujące dla psa

3. Objawy zatrucia grzybami u psa

4. Pies zjadł trującego grzyba - co zrobić?

5. Czy istnieją bezpieczne grzyby dla psa?

Data publikacji: 17 września 2025

Czy pies może jeść grzyby?

Źródło: https://pixabay.com/photos/toadstool-mushroom-fall-forest-7564167/

Nie, lepiej unikać grzybów w diecie psa. Większość gatunków grzybów jest dla psa trująca.

Interesujące w tym kontekście jest dziedzictwo ewolucyjne czworonogów. Ich przodkowie - wilki - unikały grzybów w naturalnym środowisku. Wilki są drapieżnikami oportunistycznymi: w ich diecie dominowało mięso i produkty pochodzenia zwierzęcego, a rośliny, owoce czy grzyby stanowiły marginalny element. Naturalne stronienie wilków od grzybów sugeruje, że psy, mimo udomowienia, nie wykształciły pełnej tolerancji na większość ich gatunków, a ich organizm nie zawsze radzi sobie z toksynami. Toksyczne grzyby to zwłaszcza te dziko rosnące.

Grzyby trujące dla psa

Spożycie grzybów może być dla psa bardzo niebezpieczne, ponieważ wiele gatunków zawiera toksyczne związki chemiczne, które ich organizm nie potrafi prawidłowo metabolizować. Substancje takie jak: amanityna, muskaryna czy kwas ibotenowy - działają wielokierunkowo i atakują przede wszystkim wątrobę, nerki oraz układ nerwowy, prowadząc do poważnych zaburzeń funkcjonowania organizmu.

Najbardziej toksyczne grzyby dla psa:

1. Piestrzenica kasztanowata - kapelusz skręcony, brązowy, trzon biały; zawiera gyromitrynę; pies nie odróżnia jej od jadalnych grzybów;

2. Muchomor - czerwony, zielonkawo-żółty lub brązowy kapelusz, biały trzon; toksyny: amanityna, muskaryna, kwas ibotenowy;

3. Lejkówka jadowita - mały, biały lub kremowy kapelusz, rośnie na łąkach; zawiera muskarinę; bardzo łatwo pomylić z jadalnymi grzybami;

4. Hełmówka obrzeżona - mały brązowy kapelusz z wyraźnym brzegiem, rośnie na próchniejącym drewnie; zawiera amanitynę; bardzo groźna dla psa;

5. Strzępiaki - biało-kremowe lub jasnożółte kapelusze z włóknistym obrzeżem; niektóre gatunki zawierają amatoksyny.

Objawy zatrucia grzybami u psa

Objawy zatrucia grzybami u psa mogą być różnorodne i często zależą od rodzaju spożytego grzyba oraz ilości toksyny.

W przypadku zatrucia grzybami najczęściej pojawiają się:

• wymioty;

• biegunka,;

• nadmierne ślinienie;

• apatia i brak apetytu;

• bóle brzucha;

• osłabienie.

W przypadku zatrucia psa grzybami silnie inwazyjnymi występują:

• drgawki;

• zaburzenia rytmu serca;

• żółtaczka;

• problemy z oddychaniem;

• niewydolność wątroby i nerek.

---

 

Pełnowartościowa karma w diecie psa - duża zawartość mięsa, hipoalergiczna formuła

---

Pies zjadł trującego grzyba - co zrobić?

1. Ilość spożycia grzybów i ich rodzaj - spróbuj ustalić, który grzyb został zjedzony i ile. Zwróć uwagę na objawy zatrucia psa;

2. Skontaktuj się z lekarzem weterynarii, konieczna będzie wizyta z psem w placówce;

3. Nie podawaj psu żadnych leków ani nie próbuj działać innymi, domowymi sposobami na własną rękę;

4. Jeśli to możliwe, zabierz do weterynarza fragmenty spożytego grzyba lub jego zdjęcie, aby ułatwić identyfikację toksyny;

5. Lekarz weterynarii może wykonać płukanie żołądka, zastosowanie węgla aktywnego czy dłuższą hospitalizację.

Czy istnieją bezpieczne grzyby dla psa?

Istnieją rodzaje, które nie wywołują u czworonogów tak poważnych konsekwencji po spożyciu. Są to m.in.: pieczarki, prawdziwki, kurki czy prawdziwki. Jednak są ciężkostrawne.

Najlepiej w ogóle unikać podawania psu grzybów. Jeśli chcesz, by były one elementem diety psów - zasięgnij porady weterynarza lub psiego dietetyka.

Bibliografia:

JANK, Michał, WILCZAK, Jacek. Jak żywić psa. Warszawa: Oficyna Wydawnicza MULTICO, 2011.

Anna Bator

Pisząca od lat z pasji i codziennego doświadczenia zdobywanego przy swoim czworonożnym przyjacielu. Opiekunka Kokosa - beagle'a zmagającego się z wrażliwym układem pokarmowym, którego wyzwania inspirują do dzielenia się wiedzą.