Alaskan malamute – poznaj najważniejsze cechy psów tej rasy
Grafika źródło: https://pixabay.com/photos/alaskan-malamute-malamute-dog-1531351/
SPIS TREŚCI
1. Jak wygląda alaskan malamute?
1.1. Rodzaje szaty i umaszczenia
2. Jaki charakter ma alaskan malamute?
4. Jakie problemy może robić malamut?
5. Jak karmić alaskan malamuta?
6. Zdrowie: jakie choroby najczęściej ma alaskan malamute?
8. Jak wybrać hodowlę alaskan malamute’a?
9. Jak pielęgnować alaskan malamuta?
Data publikacji: 2 lutego 2026
Jak wygląda alaskan malamute?
Źródło: https://pixabay.com/photos/mammal-sweet-portrait-3231288/
Alaskan malamut to duży, mocno zbudowany pies zaprzęgowy o zwartej, atletycznej sylwetce i gęstej, grubej i twardej szacie ochronnej.
Ma prosty grzbiet, dobrze rozwiniętą klatkę piersiową i mocne kończyny. Głowa malamuta jest szeroka i głęboka, ale proporcjonalna do wielkości psa: nos u większości psów jest czarny, a kufa duża i masywna, lekko zwężająca się w ku nosowi. Oczy są średniej wielkości, migdałowe, brązowe i osadzone ukośnie. Uszy są trójkątne, średniej wielkości i ustawione delikatnie do przodu. Ogon jest dobrze owłosiony i noszony nad grzbietem, wygląda jak puszyste powiewające pióro.
Wzrost i waga alaskan malamuta
- Wysokość w kłębie (pies): 63,5 cm
- Wysokość w kłębie (suka): 58,5 cm
- Waga (pies): 38 kg
- Waga (suka): 34 kg
Rodzaje szaty i umaszczenia
Szata psa jest bardzo gęsta, z twardym włosem okrywowym oraz grubym, wełnistym podszerstkiem o długości ok. 2,5–5 cm, lekko natłuszczonym. Okrywa ma różną długość: na bokach jest krótsza, a dłuższa wokół szyi i barków, wzdłuż grzbietu, na zadzie, portkach i na ogonie.
Umaszczenie najczęściej jest w tonacji szarości (od jasnej do czarnej), może być też sobolowe/śniade lub rude. Biel zawsze dominuje od spodu tj. na brzuchu, częściach kończyn, łapach i w masce. Dopuszczalne są: biała strzałka na czole, biały kołnierz lub plama na karku. Malamut ma typowe umaszczenie płaszczowe, niepożądane są białe nieregularne, przypadkowe plamy nachodzące na tułów.
Jaki charakter ma alaskan malamute?
Malamut to czuły, przyjacielski i towarzyski pies rodzinny, który zwykle nawiązuje silną więź z całą rodziną, a nie tylko z jedną osobą. Z jednej strony jest łagodny i spokojny, z drugiej – wykazuje dumę, niezależność i mocny charakter typowy dla psów zaprzęgowych. To pies pewny siebie, odważny i silny, który chętnie sprawdza wyznaczone granice. Wobec obcych bywa zazwyczaj ufny, dlatego nie sprawdzi się w roli stróża ani psa obronnego.
Malamut nie jest psem do pracy w sprinterskim zaprzęgu. To pies pociągowy, w jego pracy najważniejsza jest siła i umiejętność rozłożenia jej na całą trasę.
Czy alaskan malamute nadaje się do domu?
Raczej nie jest to typowy pies domowy. Malamut potrzebuje przestrzeni na zewnątrz, ruchu i zajęcia. W mieszkaniu łatwo się frustruje, nudzi i może sprawiać problemy. To pies dla osób, które realnie mają czas na pracę z nim.
Czy alaskan malamute nadaje się do dzieci?
Tak, zwykle bardzo dobrze dogaduje się z dziećmi, zachęcony chętnie się z nimi bawi. Jest łagodny, cierpliwy i rodzinny, potrafi znosić dziecięce psoty. Ale ze względu na siłę wymaga nadzoru przy małych dzieciach, bo może niechcący przewrócić.
Jak alaskan malamute dogaduje się z innymi zwierzętami domowymi?
To zależy, bo rasa ma silny instynkt łowiecki, więc z mniejszymi zwierzętami (np. kot, królik, kury) bywa różnie. Z psami może funkcjonować dobrze, bo tu do głosu dochodzi instynkt stadny, ale samce mogą próbować dominować czy prowokować inne psy. Kluczowa jest socjalizacja i konsekwentne prowadzenie od szczeniaka.
Ile ruchu potrzebuje alaskan malamute?
Bardzo dużo. To pies zaprzęgowy, więc potrzebuje codziennie długiej aktywności i najlepiej sportu: marsze, biegi długodystansowe, canicross, zaprzęg. Krótkie spacerki wokół bloku mu nie wystarczą.
Dla kogo nie jest to pies?
- Nie jest dla osób początkujących – to pies niezależny, z tendencją do przywództwa, który wymaga konsekwentnego prowadzenia od szczeniaka, bez regularnej pracy szybko zaczyna rządzić po swojemu. To pies spokojny, ale odważny, silny i lubiący pokazywać swoją niezależność.
- Nie jest dla osób, które chcą psa do mieszkania i krótkich spacerów – malamut potrzebuje przestrzeni, powietrza i codziennego ruchu.
- Nie jest dla tych, którzy nie planują aktywności sportowej – najlepiej odnajduje się w aktywnościach długodystansowych.
- Nie jest dla osób oczekujących psa stróżującego – wobec obcych bywa ufny, więc kiepsko spełnia się w roli obrońcy.
- Nie nadaje się do domu z małymi zwierzętami bez zabezpieczeń i kontroli – silny instynkt łowiecki może być problemem.
Jakie problemy może robić malamut?
Malamut nie powinien być ani agresywny, ani lękliwy, ale w praktyce przy błędach w prowadzeniu mogą pojawić się problemy typowe dla silnego, niezależnego psa zaprzęgowego. Jeśli od szczeniaka nie ma jasnych zasad, malamut potrafi przejąć inicjatywę: ignorować polecenia, wymuszać zachowania i sam decydować, co mu wolno. To nie jest pies automatycznie posłuszny.
Alaskan malamut ucieka z domu, co robić?
Ucieczki i włóczęgostwo zazwyczaj wynikają z niedostatecznej ilości ruchu i zajęcia. Z tego powodu pies może próbować szukać atrakcji sam: kombinować, jak wyjść z ogrodu, wykorzystywać słabe zabezpieczenia, oddalać się. Napięcie to można zredukować. Malamut jest stworzony do pracy zaprzęgowej, dlatego najlepsze aktywności na ucieczki to:
- długi marsz 60–120 min. dziennie (najlepiej szybkim tempem),
- canicross, bikejoring, skijoring,
- ciągnięcie (np. specjalna uprząż + trening oporu),
- trekking w terenie (las, pola).
Dodaj to tego codzienne zajęcie intelektualne: tropienie jedzenia w ogrodzie, maty węchowe lub proste treningi posłuszeństwa z nagrodą. Zabezpiecz również ogród, bo malamut może uciekać górą i dołem, więc ogrodzenie musi być przemyślane.
Alaskan malamut goni inne zwierzeta, co robić?
Alaskan malamute ma silny instynkt łowiecki, dlatego może gonić inne zwierzęta domowe i dzikie. Bez odpowiedniej socjalizacji i kontroli jest to realny problem. Malamuta należy uczyć spokojnych kontaktów społecznych oraz kontroli impulsów. Na spacerach stosuj linkę treningową o długości 10–15 m oraz dobrze dopasowaną uprząż i nie puszczaj psa luzem w miejscach, gdzie występuje dzika zwierzyna.
Kluczowe jest wypracowanie schematu: bodziec → spokój → nagroda, a nie bodziec = pogoń. Gdy zauważysz bodziec z odpowiedniej odległości (pies, kot, rower, sarna), zanim malamut ruszy, pochwal go lub użyj klikera, nagródź wartościowym smakołykiem i odejdź łukiem, zamiast zbliżać się na wprost.
Alaskan malamut popada w konflikty z innymi psami, co robić?
Samce często wykazują tendencję do dominowania w relacjach z innymi psami, a brak pracy nad zachowaniem zwykle nasila nieustępliwość i napięcie. Ucz psa kontaktów społecznych wcześniej, zanim dojdzie do sytuacji, w której psy stoją już „pysk w pysk”. Staraj się aranżować spacery równoległe, czyli takie, w których dwa psy poruszają się w tym samym kierunku, zawsze zaczynając z dystansem około 10–30 m.
Jeśli pies zachowuje spokój, stopniowo zmniejszaj odległość, ale nie dopuszczaj do bezpośredniego wąchania pysk–pysk. Idź pewnym krokiem, bez zatrzymywania się. Na spacery wybieraj miejsca bez tłoku na chodnikach i pracuj nad chodzeniem na luźnej smyczy. Gdy malamut intensywnie wpatruje się w drugiego psa, sztywnieje lub zwalnia krok, to sygnał do odwrócenia jego uwagi: zmień kierunek, wydaj proste polecenie, np. „siad” lub „patrz”, i zawsze nagródź psa, aby móc spokojnie kontynuować spacer.
Jak karmić alaskan malamuta?
Malamut to rasa, którą naprawdę warto karmić rozsądnie, bo żywienie wpływa u niego nie tylko na wagę i kondycję, ale też na skórę, sierść, stawy i gospodarkę metaboliczną.
Szukasz karmy dla psa z dużą zawartością mięsa?
Sprawdź: Monobiałkowa karma dla psa
Kluczowa jest kontrola wagi - malamut powinien być silny i umięśniony, ale nie ociężały. Nadwaga szybko odbija się na stawach, kręgosłupie i wydolności organizmu. Szczególną uwagę należy zwrócić na żywienie szczeniąt, które nie powinny rosnąć zbyt szybko. Celem jest wolniejszy, kontrolowany wzrost i stopniowe osiągnięcie docelowej masy ciała. Przy źle zbilansowanej diecie łatwo nasilają się problemy skórne i pogarsza się jakość sierści, a rasa wykazuje skłonność do chorób dermatologicznych. W diecie powinno znaleźć się dobre źródło białka wspierające odbudowę włosa, odpowiedni poziom tłuszczu, kwasy omega-3 i omega-6 oraz cynk i biotyna. Suplementację stosuj wyłącznie po konsultacji w przypadku konkretnych problemów zdrowotnych.
Unikaj karmienia psa 2 godziny przed i godzinę po intensywnym wysiłku, by zminimalizować ryzyko wystąpienia rozszerzenia i/lub skrętu żołądka.
Zdrowie: jakie choroby najczęściej ma alaskan malamute?
Zdrowie malamutów mocno zależy od hodowli (badań rodziców). Dobrze prowadzona linia zwykle oznacza mało problemów ze zdrowiem. W kiepskich hodowlach niestety częściej pojawiają się choroby genetyczne.
Wśród typowych chorób alaskan malamutów najczęściej wymienia się:
-
Dystrofię mięśni
-
Dystrofię rogówki
-
Jaskrę
-
Uogólnioną postępującą atrofię rogówki
-
Dermatozę cynkozależną
-
Dysplazję mieszków włosowych
-
Nużycę uogólnioną
-
Chondrodysplazję alaskan malamutów
-
Cukrzycę
-
Ślepotę słoneczną
Ile żyje alaskan malamute?
Malamut to pies pierwotny i pracujący, o mocnej budowie oraz dobrej odporności. Dzięki temu najczęściej żyje około 10–14 lat, a przy odpowiedniej opiece i regularnej profilaktyce zdrowotnej u niektórych osobników długość życia może być jeszcze większa.
Ile kosztuje alaskan malamute z rodowodem?
Alaskan malamute z rodowodem (ZKwP/FCI) kosztuje obecnie najczęściej około 4 500–5 500 zł. Typowe ceny szczeniąt z legalnych hodowli zwykle oscylują w granicach 4 500 zł. Ogłoszenia na portalach takich jak OLX, oznaczone jako „z rodowodem / ZKwP/FCI”, najczęściej mieszczą się w tym przedziale, choć pojedyncze oferty mogą być droższe - w zależności od pochodzenia szczenięcia i renomy hodowli.
Jak wybrać hodowlę alaskan malamute’a?
Jakość hodowli to zdrowie psa na lata. Szukaj wyłącznie hodowli zarejestrowanej w ZKwP (Związek Kynologiczny w Polsce - FCI), która daje możliwość wyrobienia rodowodu psa rasowego. Hodowla powinna posiadać przydomek hodowlany FCI, miot musi być zgłoszony do przeglądu, a każdy szczeniak powinien otrzymać metrykę. W przypadku malamuta dobra hodowla nie „obiecuje zdrowia”, lecz przedstawia wyniki badań rodziców - dlatego zawsze proś o dokumentację do wglądu. Warto również odwiedzić hodowlę i sprawdzić, czy psy są zadbane, czyste, mają kontakt z ludźmi, odpowiednią przestrzeń oraz prawidłowo reagują na bodźce z otoczenia. Zwróć uwagę, czy hodowca dobrze zna swoje psy i ich charakter.
Szczeniak w wieku 8-10 tygodni powinien trafić do nowego domu z umową kupna, książeczką zdrowia lub paszportem, aktualnymi odrobaczeniami i szczepieniami adekwatnymi do wieku, a także z wyprawką i podstawową instrukcją opieki. Dużym atutem jest możliwość kontaktu z hodowcą również po odbiorze szczenięcia.
Jak pielęgnować alaskan malamuta?
Pielęgnacja malamuta nie jest trudna, ale musi być bardzo regularna. Okrywa włosowa jest gęsta, a podszerstek bardzo gruby, przy czym jego ilość zmienia się w zależności od pory roku (latem okrywa jest krótsza). Poza okresem linienia wystarczy czesanie 2–3 razy w tygodniu, o ile wykonujesz je dokładnie. Malamut powinien wyglądać naturalnie — trymowanie jest niedopuszczalne, z wyjątkiem łap, gdzie włos można jedynie uporządkować.
Rozczesywanie podszerstka i walka z filcem
U malamuta najlepiej sprawdza się zestaw kilku narzędzi: twarda szczotka włosiana do rozluźniania sierści, metalowa szczotka do kontroli, czy podszerstek jest wyczesany aż do skóry, oraz obrotowe zgrzebło, niezbędne przy filcującym się podszerstku w okresie linienia.
Linienie – jak je ograniczyć w domu
Malamut zwykle linieje dwa razy w roku, ale bardzo intensywnie — traci wtedy praktycznie cały podszerstek. W tym czasie konieczne jest regularne usuwanie podszerstka metalową szczotką i codzienne czesanie psa.
Kąpiel – rzadko, ale porządnie
Sierść malamuta jest na tyle gęsta, że woda trudno dociera aż do skóry. Podczas kąpieli kieruj strumień wody blisko ciała psa oraz ugniataj i wyciskaj sierść ręką w trakcie moczenia i płukania. Psa kąp rzadko — zwykle 3–4 razy w roku, gdy jest wyraźnie zabrudzony lub przygotowywany do wystawy.
Szampon, odżywka i płukanie
Do kąpieli używaj szamponu proteinowego rozcieńczonego wodą — zbyt gęsty preparat trudno równomiernie rozprowadzić i dokładnie wypłukać. Dla poprawy barwy okrywy można sięgnąć po szampon intensyfikujący kolor. Po kąpieli warto zastosować odżywkę ułatwiającą rozczesywanie.
Suszenie – obowiązkowe przy tej rasie
Suszenie po kąpieli jest u malamuta absolutnie konieczne. Gęsty podszerstek schnie bardzo długo, a pozostawienie wilgotnej sierści sprzyja filcowaniu podszerstka oraz powstawaniu odparzeń i podrażnień skóry.
FAQ: pytania i odpowiedzi
Czym różni sią alaskan malamute od husky?
Przede wszystkim różnice widać w budowie. Malamut jest większy, masywniejszy, ma cięższą kość i odznacza się dużą siłą fizyczną. Husky jest lżejszy, bardziej sportowy, smukły, wygląda jak maratończyk.
Czy malamut obroni właściciela?
Może staną w obronie, ale nie jest to rasa obronna, choć już samym wyglądem potrafi odstraszyć intruza. Natomiast z natury jest raczej psem towarzyskim i przyjacielsko nastawiony do otoczenia.
Bibliografia
J.S. Bell, K.E. Cavanagh, L.P. Tilley, F.W.K. Smith, Rasy psów i kotów. Przewodnik weterynaryjny - charakterystyka ras, predylekcje do chorób, wskazania diagnostyczne i terapeutyczne, wyd. Galaktyka, Łódź 2013.
E. M. Krämer, Rasy psów, O. W. Multico, Warszawa 2024.
M. Szmurło, I. Szmurło, Husky i inne -sport psich zaprzęgów, wyd. Egros, Warszawa
https://zkwp.pl/wzorce/243.pdf (dostęp: 09.02.2026).
Anna Bator
Pisząca od lat z pasji i codziennego doświadczenia zdobywanego przy swoim czworonożnym przyjacielu. Opiekunka Kokosa - beagle'a zmagającego się z wrażliwym układem pokarmowym, którego wyzwania inspirują do dzielenia się wiedzą.