Bolończyk – poznaj najważniejsze cechy psów tej rasy

Grafika źródło: https://pixabay.com/photos/bolognese-pets-dog-animal-five-965369/ 

SPIS TREŚCI

1. Jak wygląda bolończyk?

1.1. Wzrost i waga bolończyka

1.2. Bolończyk – rodzaje szaty i umaszczenia

2. Bolończyk – charakter i umiejętności

2.1. Jaki charakter ma bolończyk?

2.2. Jakie umiejętności ma bolończyk?

3. Bolończyk z hodowli

4. Zdrowie bolończyka

4.1. Typowe choroby

4.2. Wady według wzorca

5. Jak karmić bolończyka?

6. Jak pielęgnować bolończyka?

7. Co powinna zawierać wyprawka dla bolończyka?

Data publikacji: 29 lipca 2025

Jak wygląda bolończyk?

Źródło: Autorstwa Pleple2000 - Praca własna, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=1390391 

Bolończyk to mały pies o zwartej, krępej sylwetce i kwadratowych proporcjach. Najważniejszą z nich — podkreślaną przez wzorzec — jest długość tułowia, która musi być identyczna z wysokością w kłębie. Długa, puszysta i śnieżnobiała sierść podkreśla jego status oraz pierwotne przeznaczenie.

Głowa tego pieska jest proporcjonalna — jej długość stanowi około 1/3 wysokości psa w kłębie. Szerokość czaszki równa jest jej długości. Czaszka jest lekko owalna, spłaszczona na górze, z delikatnie zaokrąglonymi bokami i dobrze zaznaczonymi kośćmi czołowymi. Linia czaszki i kufy biegną równolegle. Stop widoczny, ale nieprzesadzony. Kufa dość krótka i stanowi 2/5 długości głowy. Nos duży, czarny, lekko pochylony w profilu. Szczęki i zęby dobrze rozwinięte — zgryz nożycowy, choć dopuszcza się także cęgowy.

Oczy bolończyka są duże, okrągłe, szeroko rozstawione, o ciemnej tęczówce. Powieki mają czarne obramowanie. Gałka oczna nie może być wyłupiasta, a białkówki — niewidoczne. Uszy są długie, opadające, ale nie całkiem miękkie — u nasady lekko usztywnione, dzięki czemu nieco odstają od głowy i optycznie ją powiększają.

Szyja długością równa jest głowie, bez podgardla. Tułów zwarty i proporcjonalny — jego długość (od łopatek do zadu) równa się wysokości w kłębie. Linia grzbietu prosta, lędźwie lekko wysklepione. Klatka piersiowa głęboka i dobrze zaokrąglona, sięga do poziomu łokci. Brzuch lekko podciągnięty. Zad bardzo szeroki, o niewielkim spadku. Ogon osadzony na linii zadu, noszony zawinięty nad grzbietem.

Nogi przednie są proste, ustawione równolegle względem siebie. Przedramię i ramię mają tę samą długość. Łapy owalne, z ciemnymi opuszkami i czarnymi pazurami. Nogi tylne również są proste i równoległe. Uda lekko ukośne, nieco krótsze niż podudzia. Tylne łapy podobne do przednich, choć nieco mniej owalne.

Bolończyk – rodzaje szaty i umaszczenia

Włos powinien być długi na całym ciele — od głowy aż po ogon i aż do łap. Na kufie jest nieco krótszy. Sierść jest miękka, puszysta i tworzy kosmyki, ale nie przylega do ciała ani nie układa się w frędzle.

Bolończyk ma idealnie czystą, śnieżnobiałą okrywę. Nie powinno być na niej żadnych plam ani odcieni innego koloru.

Bolończyk – charakter i umiejętności

 

Bolończyki to starożytne psy do towarzystwa, pochodzące z terenów dzisiejszych Włoch, szczególnie z rejonu Bolonii, od której wzięły swoją nazwę. W przeszłości były ulubieńcami arystokracji, zdobiąc salony włoskich dworów.

Choć nie pełniły funkcji użytkowych, od wieków cenione były za swój wdzięk, urok i przywiązanie do człowieka.

Pamiętaj: bolończyk nadal jest typowym psem do towarzystwa — czułym, wesołym i niezwykle oddanym swojemu opiekunowi.

Jaki charakter ma bolończyk?

Bolończyk to pies o łagodnym, spokojnym usposobieniu, który bardzo silnie przywiązuje się do swojego opiekuna.

Choć nie jest tak żywiołowy jak bichon frisé, potrafi być wesoły i chętny do zabawy. Uwielbia bliskość człowieka i najlepiej czuje się w jego towarzystwie — przez to źle znosi samotność.

Jest uczuciowy, posłuszny i czujny, ale nie wykazuje nadmiernej nerwowości. Wobec obcych zachowuje dystans i pewną nieufność, co czyni go dobrym, choć nienachalnym stróżem.

To pies rodzinny z natury - dobrze dogaduje się zarówno z dziećmi, jak i innymi zwierzętami domowymi.

Jakie umiejętności ma bolończyk?

Bolończyk to inteligentny i pojętny pies, który szybko przyswaja nowe komendy. Jego chęć do współpracy i naturalna łagodność sprawiają, że szkolenie przebiega sprawnie i bez większych trudności.

Lubi wykonywać zadania, a zadowolenie swojego przewodnika sprawia mu dużą przyjemność.
Dzięki swojej pomysłowości, spostrzegawczości i opanowaniu świetnie sprawdza się nie tylko jako pies do towarzystwa, ale także jako uczestnik prostych treningów posłuszeństwa.

To rasa, która mimo umiarkowanego temperamentu potrafi być aktywna intelektualnie i czerpie radość z nauki.

Bolończyk z hodowli

Bolończyki to małe, białe psy do towarzystwa, które bywają mylone z innymi podobnymi rasami, takimi jak bichon frisé, maltańczyk czy coton de Tuléar. Niestety, zdarza się, że nieuczciwi hodowcy sprzedają szczenięta innych ras lub mieszańców jako „bolończyki”, czasem zawyżając cenę. Dlatego tak ważne jest, aby przed zakupem dobrze poznać wzorzec rasy i mieć pewność, że wybieramy psa z wiarygodnej hodowli.

Szczenięta bolończyka powinny pozostawać przy matce co najmniej do 8. tygodnia życia. Najlepiej jednak, by były pod opieką hodowcy do 10–12. tygodnia, aby prawidłowo przeszły proces socjalizacji. W tym czasie uczą się kontaktu z człowiekiem, reagowania na bodźce z otoczenia i życia w grupie. Odpowiedzialna hodowla bierze za ten etap pełną odpowiedzialność.

Zanim podejmiesz decyzję o zakupie, upewnij się, że hodowla należy do ZKwP (Związku Kynologicznego w Polsce) — to jedyna polska organizacja zrzeszona w FCI, uznającej bolończyka za osobną, odrębną rasę. Sprawdzenia możesz dokonać na stronie www.zkwp.pl lub w lokalnym oddziale ZKwP.

Wybór hodowli nie powinien być przypadkowy. Warto zasięgnąć opinii doświadczonych miłośników rasy, odwiedzić wystawę psów rasowych lub skontaktować się z klubem rasy. Dobry hodowca chętnie pokaże warunki, w jakich wychowywane są szczenięta oraz ich matka. Warto zapytać o wyniki badań rodziców (np. serca, rzepek, oczu), sposób żywienia i planowaną opiekę weterynaryjną.

Nowy właściciel powinien otrzymać wraz z psem metrykę ZKwP, książeczkę zdrowia z udokumentowanymi szczepieniami i odrobaczeniami oraz informacje o dalszej pielęgnacji i żywieniu.

Pamiętaj: psy tej rasy nie mogą być rozmnażane poza kontrolą organizacji kynologicznej — tylko wtedy mamy pewność co do pochodzenia, zdrowia i cech zgodnych ze wzorcem bolończyka.

Zdrowie bolończyka

Bolończyk to generalnie zdrowa i długowieczna rasa psów. Przy dobrej opiece potrafi dożyć nawet 14–16 lat, a niektóre osobniki żyją jeszcze dłużej. Jest to rasa mało problematyczna, jeśli pochodzi z dobrej hodowli i ma zapewnioną odpowiednią profilaktykę zdrowotną. Mimo że to ogólnie odporny pies, mogą u niego występować pewne dolegliwości typowe dla małych ras.

Typowe choroby

Wśród chorób, charakterystycznych dla tej rasy psów warto wskazać m.in.:

• Zwichnięcie rzepki
• Łzawienie oczu
• Paradontozę

Wady według wzorca

Choć bolończyk to rasa o ustabilizowanym wyglądzie i charakterze, zgodnym z wielowiekową tradycją, każdy osobnik powinien spełniać konkretne wymagania zawarte we wzorcu FCI. Odstępstwa od tych cech traktowane są jako wady, które mogą obniżać wartość hodowlaną psa, a w poważniejszych przypadkach prowadzić do całkowitej dyskwalifikacji z hodowli lub wystaw.

Wśród poważnych wad - czyli takich, które znacznie odbiegają od ideału, ale nie zawsze wykluczają psa z dalszej hodowli - należy wymienić m.in. widoczne zaburzenia w ustawieniu głowy, takie jak wyraźna zbieżność lub rozbieżność osi długiej czaszki i kufy, która zaburza harmonijny wyraz pyska.
Równie niepożądany jest tzw. „rzymski nos” (wypukła kufa), a także prognatyzm, zwłaszcza jeśli zmienia naturalny wyraz twarzy psa.
Istotną wadą jest także nieprawidłowy wzrost: u psów poniżej 25 cm lub powyżej 33 cm, a u suk poniżej 22 cm i powyżej 32 cm w kłębie. Takie wymiary wykraczają poza dopuszczalny zakres standardu rasy.

Znacznie poważniejsze są wady dyskwalifikujące, które wykluczają psa z hodowli i udziału w wystawach. Należą do nich przede wszystkim:

• agresja lub nadmierna nieśmiałość — cechy charakteru niezgodne z opisanym temperamentem rasy,
• depigmentacja nosa (brak czarnego pigmentu) lub jego kolor inny niż czarny,
• przodozgryz (wadliwy zgryz), który wpływa na funkcjonowanie jamy ustnej i estetykę pyska.

Do kolejnych wad eliminujących psa ze wzorca należą:

• obustronny brak czarnego pigmentu wokół oczu,
• zez,
• brak ogona lub jego skrócenie (zarówno naturalne, jak i wynikające z cięcia).

Bolończyk musi mieć ogon pełny, noszony zawinięty nad grzbietem. Niedopuszczalne jest również jakiekolwiek odstępstwo od umaszczenia — pies musi być w 100% śnieżnobiały. Obecność łat, cętek lub nawet subtelnych przebarwień innego koloru uznawana jest za poważne naruszenie wzorca.

Jak karmić bolończyka?

Szczenięta bolończyka, podobnie jak inne psy ras małych, powinny być karmione pełnoporcjową karmą przeznaczoną dla szczeniąt ras miniaturowych. Tego typu karma dostarcza odpowiednio zbilansowane ilości białka, tłuszczu, witamin i minerałów, które wspierają intensywny rozwój młodego organizmu. Szczególną uwagę warto zwrócić na obecność składników wspomagających układ nerwowy, odporność oraz prawidłowy rozwój kośćca i uzębienia.

Dorosły bolończyk nie ma dużego zapotrzebowania energetycznego - to pies spokojny, nienachalny, a przy tym bardzo towarzyski. W związku z tym nie potrzebuje kalorycznej diety, jak rasy pracujące. Ważne jest jednak, by karma zawierała dobre źródło białka i umiarkowaną ilość tłuszczu. Zbyt tłuste lub wysokobiałkowe jedzenie może sprzyjać nadwadze, zwłaszcza u starszych, mniej aktywnych psów. Należy również uważać na przysmaki, ponieważ bolończyki łatwo tyją.

Rasa ma skłonność do problemów z uzębieniem, dlatego warto już od młodego wieku zadbać o karmę wspomagającą higienę jamy ustnej lub uzupełniać dietę o gryzaki dentystyczne. Dobrze przyswajają zarówno suchą, jak i mokrą karmę, jednak warto unikać łączenia karm niskiej jakości z żywnością domową - nieodpowiednie proporcje mogą prowadzić do niedoborów lub rozregulowania przewodu pokarmowego.

Choć bolończyk nie jest szczególnie wybredny, zdarzają się psy o delikatnym układzie trawiennym, skłonne do nietolerancji pokarmowych lub - rzadziej - alergii skórnych. W takich przypadkach warto rozważyć dietę monobiałkową lub hipoalergiczną, a sposób żywienia ustalać z pomocą lekarza weterynarii lub psiego dietetyka. Dorosłego psa najlepiej karmić dwa razy dziennie, o stałych porach, w porcjach dobranych do masy ciała i poziomu aktywności.
Bolończyk powinien być zwinny i lekki - bez widocznych żeber, ale też bez nadmiaru tkanki tłuszczowej.

---

Szukasz pełnowartościowej karmy dla małego psa?

Sprawdź: Monobiałkowa karma dla psa

---

Jak pielęgnować bolończyka?

Sierść bolończyka wymaga regularnej pielęgnacji, ponieważ ma tendencję do łatwego kołtunienia — szczególnie w takich miejscach jak brzuch, okolice uszu oraz przestrzenie między nogami.
Aby temu zapobiec, warto czesać psa codziennie, najlepiej delikatnie, po wcześniejszym użyciu odpowiednich odżywek, które nie zawierają olejków mogących przebarwiać białe futro.

Zaletą bolończyka jest to, że nie linieje - pod warunkiem, że regularnie wyczesuje się martwy, skręcony włos.

Do czesania najlepiej sprawdzą się wysokiej jakości metalowe szczotki, które nie odbarwiają śnieżnobiałej sierści. Pielęgnacja nie kończy się na szczotkowaniu — warto również regularnie sprawdzać czystość uszu i usuwać luźne włoski z ich wnętrza.

Dodatkowo należy przystrzygać sierść między opuszkami łap, jeśli zbyt mocno odrasta, oraz szczotkować zęby, które są narażone na odkładanie się płytki nazębnej.

Warto pamiętać: bolończyk to rasa wymagająca systematycznej i troskliwej pielęgnacji.
Jeśli nie masz czasu ani ochoty na codzienne dbanie o jego szatę, lepszym wyborem może być pies o mniej wymagającej sierści.

Co powinna zawierać wyprawka dla bolończyka?

Gdy decyzja o zakupie bolończyka już zapadła należy przygotować wszystko, co niezbędne na przyjęcie nowego członka rodziny w domu. W wyprawce dla szczeniaka powinny znaleźć się

• Obroża dla psa

• Kaganiec dla psa

• Smycz dla psa

Kompletując wyprawkę nie zapomnij również o:

• Miskach dla psa

• Legowisku dla bolończyka

• Zabawkach dla bolończyka

• Woreczkach na odchody

• Szczotce do sierści dla psa

• Szamponach i odżywkach

• Adresówce dla psa

• Paście i szczoteczce do zębów

Bibliografia

B. Fogle, Wielka encyklopedia Psy, tom 14, wyd. DK, Warszawa 2008.

E. J.J. Verhoef-Verhallen, Encyklopedia psów, wyd. Bellona, Warszawa 2003.

Bolończyk, wzorzec rasy – tłumaczenie ZKwP, https://zkwp.pl/wzorce/196.pdf (dostęp: 16.06.2025).

Katarzyna Palej

Twórca bloga, pisząca od lat z pasji i doświadczenia zdobywanego w codziennym życiu z psem. Opiekunka czworonoga Mailo - szpica niemieckiego z nieustanie powracającymi alergiami i nietolerancjami pokarmowymi.