Pekińczyk – poznaj najważniejsze cechy psów tej rasy

Grafika źródło: https://pixabay.com/photos/pekingese-dog-hairy-2334385/ 

SPIS TREŚCI

1. Jak wygląda pekińczyk?

1.1. Pekińczyk – rodzaje szaty i umaszczenia

2. Pekińczyk – charakter i umiejętności

2.1. Charakter pekińczyka

2.2. Umiejętności pekińczyka

3. Pekińczyk z hodowli

4. Zdrowie pekińczyka

4.1. Typowe choroby

4.2. Wady według wzorca

5. Jak karmić pekińczyka?

6. Jak pielęgnować pekińczyka?

7. Wyprawka dla pekińczyka

Data publikacji 16 listopada 2025

Jak wygląda pekińczyk?

Źródło: https://pixabay.com/photos/pekingese-fluffy-female-dog-pup-2719538/ 

Pekińczyk to mały, krępy pies o mocnej budowie, który sprawia wrażenie niezwykle dumnego i pewnego siebie. Ma szeroką głowę z krótką kufą, dużymi, ciemnymi oczami i obfitą grzywą przypominającą lwią. Jego sylwetkę dopełnia długa, prosta sierść oraz wysoko noszony ogon, podkreślające elegancję i majestat rasy.

Pekińczyk to niewielki, ale mocno zbudowany pies o zwartej sylwetce i dumnym wyrazie. Głowa jest dość duża w stosunku do reszty ciała, szeroka i płaska między uszami, z wyraźnym stopem. Nos jest czarny, dobrze widoczny, z dużymi nozdrzami, a kufa krótka, szeroka i mocna, zakończona wyraźnym podbródkiem. Oczy są ciemne, okrągłe i błyszczące, nadające psu czujny i żywy wyraz, natomiast uszy w kształcie serca opadają przy głowie i zdobione są długimi piórami.

Szyja jest krótka i gruba, prowadzi do stosunkowo krótkiego tułowia z wyraźną talią oraz szeroką, dobrze wysklepioną klatką piersiową. Grzbiet jest prosty, a wysoko osadzony ogon, obficie owłosiony, noszony jest zagięty nad grzbietem. Kończyny przednie są krótkie, mocne i pewnie ustawione, z płaskimi, lekko na zewnątrz skierowanymi łapami. Tylne kończyny są nieco lżejsze, dobrze umięśnione i umiarkowanie kątowane, zakończone dużymi, płaskimi łapami ustawionymi prosto do przodu.

Pekińczyk – rodzaje szaty i umaszczenia

Źródło: https://pixabay.com/photos/dog-pekinese-animal-4309/ 

Szata pekińczyka jest długa i obfita, ale nie może przesłaniać naturalnych kształtów ciała ani ograniczać swobody ruchu. Włos okrywowy jest prosty i dość twardy, natomiast podszerstek — miękki i gęsty. Szczególnie charakterystyczna jest grzywa tworząca kryzę wokół szyi, a także długie pióra na uszach, ogonie, łapach i tylnych kończynach.

Pekińczyk może występować we wszystkich kolorach i kombinacjach, które są jednakowo cenione. Spotyka się zarówno psy o umaszczeniu jednolitym, jak i łaciatym, przy czym plamy powinny być równomiernie rozmieszczone. Niedopuszczalne są jedynie umaszczenia albinotyczne oraz wątrobiane.

Pekińczyk – charakter i umiejętności

Pekińczyki to starożytna chińska rasa, przez wieki ściśle związana z dworem cesarskim. Hodowane w pałacowych ogrodach pełniły rolę nie tylko towarzyszy, lecz także symboli prestiżu i władzy. Z czasem trafiły do Europy, gdzie szybko zdobyły popularność jako ozdobne psy salonowe. Dziś pekińczyk pozostaje wiernym i odważnym towarzyszem, cenionym za swój charakter, elegancki wygląd i niezależne usposobienie.

Charakter pekińczyka

Pekińczyk to pies pełen dumy i niezależności - odważny, pewny siebie i nieustraszony. W stosunku do obcych bywa powściągliwy, ale nigdy nie powinien być lękliwy ani agresywny. To wyrazista psia osobowość, która potrafi być uparta i zdeterminowana, by postawić na swoim, dlatego nie jest to rasa łatwa w wychowaniu. Pekińczyk wymaga opiekuna konsekwentnego, a jednocześnie cierpliwego i delikatnego — kogoś, kto potrafi zdobyć jego zaufanie. Dla swojego właściciela staje się oddanym, lojalnym towarzyszem, choć pieszczoty akceptuje tylko wtedy, gdy sam ma na nie ochotę.

Umiejętności pekińczyka

Mimo swojej czujności i odwagi pekińczyk nie jest typowym psem obronnym ani stróżującym - pilnowanie domu zwykle nie leży w jego naturze. Doskonale sprawdza się natomiast w roli psa do towarzystwa, szczególnie dla osób ceniących spokojny tryb życia. Jego potrzeby ruchowe są niewielkie, dzięki czemu świetnie odnajduje się w warunkach miejskich i w mieszkaniach. Wrażliwy na nastrój człowieka, potrafi być doskonałym kompanem dla opiekuna, który obdarzy go uwagą i szacunkiem. To pies o silnym charakterze, a jednocześnie wrażliwy - łatwo się obraża, gdy poczuje, że został niesprawiedliwie potraktowany.

Pekińczyk z hodowli

Najlepszym miejscem do znalezienia pekińczyka są hodowle zrzeszone w ZKwP (Związek Kynologiczny w Polsce) lub w organizacjach należących do FCI. Tylko tam masz pewność, że psy posiadają pełną dokumentację, rodowody oraz przeszły odpowiednie kontrole zdrowotne i hodowlane. Warto odwiedzić hodowlę osobiście, zobaczyć warunki, w jakich dorastają szczenięta, i porozmawiać z hodowcą o zdrowiu rodziców, ich badaniach oraz predyspozycjach.

Wybierając szczenię z potencjałem, zwróć uwagę nie tylko na jego wygląd i temperament, ale także na kwestie zdrowotne. Przepukliny pępkową lub pachwinową można rozpoznać po wyczuwalnej, miękkiej wypukłości w okolicy brzucha bądź pachwin - jeśli nie znikają do 3. miesiąca życia, kwalifikują się wyłącznie do niezwłocznej operacji. Obejrzyj także oczy psa: powinny być czyste, błyszczące i pozbawione oznak infekcji. Częsta u rasy genetyczna dwurzędowość rzęs to wada, która może powodować drażnienie rogówki i spojówki, prowadząc do stanów zapalnych. Warto również zapytać hodowcę o badania RTG rodziców pod kątem schorzeń kręgosłupa.

Świadomy wybór hodowli i dokładne sprawdzenie stanu zdrowia malucha to najlepsza droga do tego, by cieszyć się towarzystwem pekińczyka przez długie lata.

Zdrowie pekińczyka

To pies obciążony wieloma typowymi problemami ras brachycefalicznych — przede wszystkim trudnościami z oddychaniem, podatnością na przegrzanie i wrażliwością oczu. Do tego dochodzą wrodzone wady oraz choroby ortopedyczne i neurologiczne. Pamiętaj jednak, że przy dobrej opiece weterynaryjnej, odpowiedniej pielęgnacji i regularnej kontroli stanu zdrowia pekińczyki potrafią dożyć wielu lat i być aktywnymi, wesołymi towarzyszami. Kluczem jest świadomy wybór hodowli, regularne badania oraz dbałość o warunki życia psa.

Typowe choroby

Choroby, które mogą dotknąć psa tej rasy to m.in.:

• dyskopatia
• wrodzone zwichnięcie łokcia
• wodogłowie wrodzone
• przepuklina pachwinowa
• przepuklina pępkowa
• egzema
• dwurzędowość rzęs
• zapadnięcie tchawicy
• zespół oddechowy psów krótkoczaszkowych
• krwotoczne zapalenie żołądka
• przerost odźwiernika
• rozszczep podniebienia
• dodatkowe zęby
• nadwrażliwość na acepromazynę i pochodne

Wady według wzorca  

We wzorcu pekińczyka podkreślono, że wszystkie odstępstwa od opisu rasy traktuje się jako wady, a ich znaczenie ocenia się w zależności od tego, jak bardzo wpływają na zdrowie i komfort życia psa. Najpoważniejszymi przewinieniami prowadzącymi do dyskwalifikacji są agresja oraz nadmierna lękliwość — zachowania niezgodne z typowym usposobieniem tej rasy. Równie poważnie traktuje się wszelkie wyraźne wady budowy. Psy nieprawidłowo zbudowane lub o nieprawidłowym charakterze nie powinny być dopuszczane do hodowli ani oceniane na wystawach.

Jak karmić pekińczyka?

Żywienie pekińczyka wymaga szczególnej uwagi ze względu na jego brachycefaliczną budowę. Krokiety karmy powinny być małe lub spłaszczone, aby pies mógł je łatwo chwytać i rozgryzać, a miski najlepiej ustawić na lekkim podwyższeniu — ułatwi to pobieranie pokarmu przy płaskiej kufie. Dorosłe psy warto karmić 2–3 razy dziennie, unikając podawania dużych porcji naraz, co zmniejsza ryzyko dolegliwości trawiennych. Po posiłku karmy mokrej należy oczyścić pysk i nos z resztek.

Szczególną uwagę trzeba zwrócić na szczenięta, u których może wystąpić przerost odźwiernika. Choroba ujawnia się po odstawieniu od mleka matki i przejściu na stały pokarm. Objawia się wymiotami tuż po jedzeniu — początkowo nie wpływają one na samopoczucie, lecz z czasem prowadzą do wychudzenia i odwodnienia. W takich przypadkach konieczna jest płynoterapia oraz odpowiednio dobrana dieta. Najlepiej, by była to wysokiej jakości karma dla szczeniąt, podawana w postaci namoczonej i lekkostrawnej. Jeśli objawy nie ustępują, stosuje się leki poprawiające motorykę żołądka i zmniejszające wydzielanie kwasu, a w ciężkich przypadkach może być konieczny zabieg chirurgiczny. Warto też pamiętać, że trudności w jedzeniu, kichanie czy wypływ mleka z nosa u szczeniąt mogą świadczyć o rozszczepie podniebienia — to wymaga szybkiej konsultacji weterynaryjnej.

---

Szukasz karmy dla pekińczyka?

Sprawdź: Monobiałkowa karma dla psa

---

Jak pielęgnować pekińczyka?

Szata pekińczyka wymaga systematycznej i starannej pielęgnacji. Szczotkowanie powinno odbywać się co najmniej trzy razy w tygodniu, najlepiej z użyciem odżywki antystatycznej, aby zapobiegać kołtunom i ułatwiać rozczesywanie. Szczególną uwagę trzeba zwracać na miejsca najbardziej podatne na filcowanie - włosy pod pachami, na brzuchu i na łapach. Niezbędna jest także regularna higiena fałd na pysku, gdzie gromadzi się brud mogący prowadzić do bolesnych podrażnień. Dodatkowo warto przycinać nadmiar włosów między palcami. Prawidłową pielęgnację należy wprowadzać już od okresu szczenięcego i traktować ją jak formę zabawy, aby pies dobrze ją akceptował, a nawet polubił. Dzięki temu pekińczyk zachowa elegancki wygląd oraz dobrą kondycję skóry i sierści.

Wyprawka dla pekińczyka

Gdy decyzja o zakupie pekińczyka już zapadła należy przygotować wszystko, co niezbędne na przyjęcie nowego członka rodziny w domu. W wyprawce dla szczeniaka powinny znaleźć się

• Obroża dla psa

• Smycz dla psa

Kompletując wyprawkę nie zapomnij również o:

• Miskach dla psa

• Legowisku dla pekińczyka

• Zabawkach dla pekińczyka

• Woreczkach na odchody

• Szczotce i grzebieniu do sierści dla psa

• Szamponach i odżywkach

• Adresówce dla psa

• Paście i szczoteczce do zębów

Bibliografia

J. Monkiewicz, K. Rogowska, J. Wajdzik, Kynologia, wyd. UWP, Wrocław 2011.

M. Ceregrzyn, Psy rasowe, wyd. Mi Polska Sp. z o.o., Warszawa 2008.

B. Richard, Kieszonkowy przewodnik Psy, wyd. Parragon, Warszawa 2007.

Pekińczyk, wzorzec rasy - tłumaczenie ZKwP, zkwp.pl/wzorce/207.pdf (dostęp: 29.08.2025).

Anna Bator

Pisząca od lat z pasji i codziennego doświadczenia zdobywanego przy swoim czworonożnym przyjacielu. Opiekunka Kokosa - beagle'a zmagającego się z wrażliwym układem pokarmowym, którego wyzwania inspirują do dzielenia się wiedzą.